عوامل دوران کودکی ( یک ماهگی تا سه سالگی ) که خطر ابتلا به کم شنوایی را افزایش می دهند عبارتند از :– نگرانی والدین نسبت به تأخیر زبان آموزی و تکلم ، با توجه به سن کودک– مننژیت باکتریایی و عفونت های مرتبط با کاهش شنوایی– ضربه به سر که با کاهش هوشیاری کودک یا شکستگی جمجمه همراه باشد.– مصرف داروهایی که اثر تخریبی بر روی شنوایی دارند مانند آمینو گلیکوزیدها به مدت طولانی– عفونت های مزمن گوش میانی و تجمع مایع در گوش میانی بیش از ۳ ماه– اختلالاتی مانند شکاف کام که عملکرد شیپور استاش را مختل می کند.– وجود سابقه کاهش شنوایی دائم یا پیشرونده در فامیل– بیماری های دوران کودکی مانند اوریون، مننژیت ، مخملک– آسیب های دوران کودکی به ویژه شکسستگی جمجمه، برخورد اجسام تیز با سر یا گوش، قرار گرفتن در معرض اصوات بلند و …اگر کودک شما دارای یکی از عوامل فوق باشد ، نسبت به ابتلای به کم شنوایی در معرض خطر بیشتری قرار دارد. شما در این رابطه باید با یک متخصص گوش و حلق بینی و یک کارشناس شنوایی سنجی (ادیولوژیست) مشورت نمایید و در صورت تشخیص، باید از کودک شما ارزیابی کامل شنوایی به عمل آید.استفاده از سمعک مؤثرترین راهکار درمانی برای افراد مبتلا به کم شنوایی است